Bir iş, bitirilmesi için kendisine ayrılan sürenden daha kısa sürede biterse, tam anlamıyla bitirilmemiştir.

Şimdi okuyacaklarınız kampın gidişatı ve zaman yönetimi hakkındadır.

Daha önce detaycılığımdan ve detaycılığımın neden olduğu vakit kaybından bahsetmiştim. Bu olayın ardından vakit kazanmak için not almadan sadece konu altlarını çizerek kitabın yarısına kadar geldim.

Sonra 4 gün boyunca çeşitli nedenlerden maalesef zinciri kırdım.😣 Tabi burada tartışılması gereken ve zinciri kırmama neden olan şey; koyduğum hedef.

“Zinciri Kırma!” hedefi belirlerken “her gün 3 bölüm bitireceğim” demiştim. Fakat her bölüm farklı sayfalarda ve bitirmek zamanımı alıyor. Hedef belirlerken işe değil zamana odaklı hedef koymak gerekiyor. Mesala “Her gün 10 dakika kitap okuyacağım.”, “Her gün 5 saat CCNA konularını çalışacağım.” gibi.

Bu şekilde bir hedef koymak daha sahici ve günü planlama açısından daha verimli. Eğer 5 saat hedefi koysaydım sabah erken kalkar, öğlene kadar 5 saati doldurur sonra aileme diğer işlerime vakit ayırırdım. Fakat 3 bölüm bitireceğim deyince bölümleri bitirmek için sabahtan başlayıp gece yarılarına kadar çalışmak zorunda kalmazdım. Öbür yandan konuları bitirmek için “kendi kendine öğrenme” prensiplerimden ve not tutma hedefimden de uzaklaşmış oldum.

Kısacası günlük 3 bölüm hedefi tutkuyla değil hırsla koyulan bir hedef olmuş.

Öbür taraftan şu konuda gündeme geliyor. 12 günlük iznimde 13 konu, bunların lab’ları ve soruları mevcut. Tüm bunları kamp boyunca bitirmem için günde 3 konu çalışmalıydım. Fakat niçin kampta bitireyim? Eğer bir konu hakkıyla çalışıldığı zaman 5 saatimi alıyorsa niçin uyduruktan çalışarak 2 saate bitireyim.

Burada asıl üstünde durulması gereken şey:

“Bir iş ne kadar vakti hak ediyorsa abartmadan o vakti vermek.”

Genelde bizim insanımızda son dakikaya kadar birşey yapmayıp, günü yaklaşınca birden herşeyi halletme isteği maalesef bir işe vaktinden daha az vakit ayırmamıza neden oluyor. Mesela ben 3 yıldır CCNA’e hiç çalışmamışken 2 haftaya neden sıkıştırdım.

Yukarıdaki savım parkinson yasasına test düşüyor gibi görünüyor olabilir. Fakat parkinson yasasının eksiğini tamamlıyor:

Bir iş, bitirilmesi için kendisine ayrılan sürenden daha kısa sürede biterse, tam anlamıyla bitirilmemiştir.

Diğer bir mesela yukarıda bahsettiğim meseleyle paralel bir konu. Zaman yönetimi ve odaklanma.

Bir kitaba çalışırken -bölümü bitirme stresi altında- kitabı 20’şerli sayfalara ayırdım. Her 20 sayfa için 35 dakika ayırdım. Tahmin edebileceğiniz gibi 35 dakikada bitiremedim hatta ilk 20 sayfa tam bir günümü aldı. Çünkü içersinde lab çalışması vardı. Buraya kadar yukarıdaki konuyla örtüşüyor.

Diğer mesele odaklanma. 20 safaya yarım saat ayırıp sonra  1 gün sürünce çok fazla dikkatimin dağıldığını farkettim. Çünkü stress altında odaklanmak çok güç oluyor. Buna çözüm olarak 25’er dakikalık aralar ayarlayarak (pomodoro yöntemi) başka hiçbir şeyle ilgilenmeden konuya odaklandım. Bu yöntemi sevdim ve çok faydasını gördüm.

Diyeceğim o ki kampta sadece network öğrenmekten başka tecrübelerde elde ettim. Darısı bu tecrübeleri uygulayabilene…

Network_Tutkunu

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s